मिसन भाट , काठमाडौँ — देशका प्रमुख राजनीतिक दलहरूमा भित्रिबाटै एक प्रकारको बेचैनी फैलिएको छ। कारण एकै छ —जनताले मागेको युवा नेतृत्व अझै सामने आएको छैन। दशकौँदेखि एउटै अनुहार, एउटै शैली, एउटै निर्णयले चल्ने राजनीतिक संस्कृतिप्रति जनतामा बढ्दो असन्तोष अब स्पष्ट रूपमा सतहमा देखिन थालेको छ।
पार्टीभित्र उदीयमान युवा नेता होलान्—तर तिनीहरू निर्णय तहमा कहिल्यै देखिँदैनन्। चुनावमा भोट माग्ने मुख भने पुरानै अनुहार। विश्लेषकहरू भन्छन्, “जनताको धैर्य सकिँदै छ। नेतृत्वमा पुस्ता परिवर्तन नआए पार्टीको भविष्य बिग्रनै सक्छ।”
यसैबिच पछिल्ला अनुभवहरू संकेत गर्छन्— नयाँ पुस्तालाई नेतृत्व नदिने दलले जनमत गुमाउँदै गइरहेको,
आन्तरिक फुट बढिरहेको, र वैकल्पिक शक्तिहरूलाई ठाउँ दिन बाध्य हुँदै गएको।
पुराना दलहरूको ठूलो डर यही हो—जनताको चाहना र पार्टीहरूको चलन अब दुई फरक दिशामा पुगेका छन्।
यदि नेतृत्वमा वास्तविक परिवर्तन आएन भने, राजनीतिक भूकम्प निम्तिन समय लाग्ने छैन भन्ने चेतावनी राजनीतिक वृत्तमै फैलिन थालेको छ।
देशले संकेत पठाइसक्यो—अब नयाँ सोच, नयाँ अनुहार, र नयाँ शैलीको राजनीति चाहिन्छ। यसलाई सुनियो भने सुधार, नसुनियो भने पतन निश्चित छ ।